"Mechanik" - między jawą i snem...

Główny bohater, Trevor Reznik, nie śpi od roku, jest skrajnie wychudzony i zmęczony. Zawieszony miedzy jawą a snem, co z resztą świetnie oddał reżyser Brad Anderson. Na monotonię życia Trevora składają się praca w fabryce maszyn, spotkania z prostytutką, nocne rozmowy z kelnerką w kawiarni na lotnisku. Ten pozorny marazm przerywa spotkanie Ivana, nowego współpracownika w fabryce. Od tego czasu jeszcze mocniej zaciera się granica pomiędzy tym co rzeczywiste a urojone. Zaczynają się dziać dziwne rzeczy, a wspomnienia Trevora, przed którymi ucieka, nachodzą go coraz silniej. 

Głównego bohatera zagrał znakomity Christian Bale, który do tej roli schudł 30 kg, podobno zamierzał stracić jeszcze 10 kg, jednak graniczyło to z chorobą. Oglądając film mamy wrażenie, że jesteśmy gdzieś przed snem, w swoistym odrętwieniu i niepokoju. 

"Amores perros" - mocne kino

Mimo, że film ma już swoje lata należy do tych, które przetrwały próbę czasu. Film o świetnej wielowątkowej fabule, bardzo prawdziwej dającej do myślenia. Akcja toczy się w Mexico City i aż czuć atmosferę tego miasta. Głównymi bohaterami są trzy osoby, które los połączył wypadkiem samochodowym.  Bohaterowie żyją w  różnych światach, od slumsów po świat celebrity. Kino ukazujące okrutną, bezwzględną część życia, jednocześnie uwidaczniając ogromną samotność głównych bohaterów. Pomimo, że fabuła jest oparta na bogactwie dialogów, przeraża pustka. Słowa są jedynie nieudolną próbą wypełnienia przestrzeni. Reżyser ukazał miłość w różnych odsłonach, zarówno jej powierzchowność jak i głębię.

Całe życie szukamy czegoś co wydaje nam się być tak blisko. Trwamy w zawieszeniu licząc, że pewnego dnia los się odmieni, a każdy ma jakieś demony i "szczury pod podłogą".

"Jesteśmy tym co straciliśmy" to wymowne stwierdzenie na zakończenie filmu mówi właściwie wszystko. Człowiek snuje swoje plany, a życie bywa przewrotne. Tematem filmu nie jest człowiek, który zawsze pozostaje bezradny wobec przeznaczenia. Bardzo sugestywny obraz warty obejrzenia.

"Obca" - honor i tradycja czy cierpienie i samotność?

"Obca" to dramatyczna historia jednostek, które znalazły się w sytuacji bez wyjścia. Umay ma dość małżeństwa z porywczym Kemalem. Postanawia więc wrócić z Turcji wraz ze swoim synem do domu rodziców w Niemczech. Sądziła, że rodzina przywita ją z otwartymi ramionami, jednak się przeliczyła. Wszyscy woleliby, żeby kobieta wróciła do męża, a kiedy to okazuje się niewykonalne, to naciskają, żeby chociaż syn wrócił do ojca. Umay postanawia więc odejść z domu i zamieszkać w schronisku dla kobiet. To jednak tylko potęguje hańbę jej rodziny, a ją samą napiętnuje jako ladacznicę. Rodzina fanatycznie hołduje tradycjom, w których jednostka i jej cierpienie są bez znaczenia. Być może wszystko jakoś by się ułożyło, gdyby zapomniała o bliskich i pozwoliła im zapomnieć o niej. Ale więzy rodzinne są silne. Umay powraca zatem do domu, próbuje utrzymać więź, nie zdając sobie do końca sprawy z tego, że wmasowuje sól w otwartą ranę. W końcu rodzinie, której honor został zszargany, pozostaje już tylko jedno, tragiczne w skutkach rozwiązanie.

Film zdobył Nagrodę specjalną na Berlinale w 2010 roku.

Nominowany do Oscara w 2011 r. w kategorii Najlepszy film obcojęzyczny.

"Jak spędziłem koniec lata"

Srogi klimat, mgła, pustka, skały  - taka sceneria panuje w filmie "Jak spędziłem koniec lata", można się nią zachwycać! Film jest zapisem kilku dni z życia dwóch mężczyzn obsługujących stację pogodową  gdzieś w arktycznej części Rosji. Obraz przedstawia dwóch bardzo różniących się od siebie mężczyzn:  Sergiej to doświadczony, poważnie traktujący swą pracę człowiek, natomiast Pavel jest młodym, modnie ostrzyżonym, znudzonym praktykantem. Ich zadanie polega na systematycznym odczytywaniu danych meteorologicznych i przesyłaniu ich drogą radiową do centrali. Dni spędzane na odludziu zdają się być identyczne, tryb życia wyznacza przyroda. Obaj mężczyźni są na siebie skazani, choć różnią się diametralnie we wszystkich aspektach. Pewnego dnia Siergiej wypływa na połów pstrągów. Pod jego nieobecność to Paweł ma dokonać koniecznych pomiarów i przekazać je przez radio. Chłopak zapomina o obowiązku i w ostatniej chwili fałszuje dane. Jeszcze przed powrotem kolegi otrzymuje z centrali złe wiadomości. Stara się utrzymać ich treść w tajemnicy tak długo, jak się da. Sytuacja na wyspie staje się napięta. Pomimo tak małej obsady (2 osoby) i niewielu dialogów, emocje sięgają zenitu.

Inspiracją do powstania filmu były wydarzenia, które miały miejsce na biegunie w 1912 r., a ich uczestnikami byli N.V. Pinegin i rosyjski podróżnik Georgio J. Sedov.

"Koneser" - sztuka emocji.

Virgil Oldman, tytułowy bohater filmu "Koneser" to wybitny i szanowany znawca sztuki, prowadzi najważniejsze aukcje antyków oraz zajmuje się ich handlem. Prowadzi samotne życie wśród luksusów i płócien wybitnych artystów. Jest pewien, ze nic nie zakłóci spokoju, sterylności i ustabilizowanego życia, nikt nie odkryje głęboko skrywanych sekretów. Pewnego dnia kontaktuje się z nim tajemnicza kobieta prosząc o wycenę kolekcji dzieł sztuki i antyków, które odziedziczyła po rodzicach. To zlecenie staje sie początkiem osobliwej znajomości, intrygującej gry psychologicznej, pełnej emocji i zwrotów akcji, której zakończenie trudno przewidzieć.

Banksy - mistrz street artu

Chodziłam, oglądałam, wywracałam oczami... i mam. Album "Wojna na ściany" Banksy'ego to zbiór  najlepszych prac brytyjskiego artysty, którego tożsamość nadal pozostaje tajemnicą. Banksy to polityczny aktywista, malarz, artysta, legenda street artu.  Jego styl jest ironiczny, czasem wręcz prowokacyjny co czyni jego prace kontrowersyjnymi. Artysta wzbudza zainteresowanie mediów i innych artystów dzięki łączeniu graffiti z techniką szablonową. Wychodzi jednak poza mury, dając upust swojej twórczości poza malowaniem na ścianach.

Jego obrazy trafiły do takich muzeów jak Museum Of Modern Art, Metropolitan Museum of Art, American Museum of Natural History w Nowym Jorku oraz Tate Britain w Londynie. W 2010 roku artysta nakręcił film "Wyjście przez sklep z pamiątkami", dokument przedstawia prawdziwą historię francuskiego sklepikarza,  który zapragnął odnaleźć oraz zaprzyjaźnić się z Banksy'm. Film interpretowany jest przez wielu jako proces stworzenia ze zwykłego człowieka w względnie prosty sposób artystę, za którym podążą tłumy.

Dla wielu osób działalność Banksy'ego jest zwyczajnym wandalizmem. Zarzucają mu nie respektowanie ogólnie przyjętych norm społecznych oraz niszczenie własności publicznej.

Jak dobrze mieć sąsiada...

Dla tych, którzy są już znudzeni kinem amerykańskim polecam kino europejskie. Jeśli będę już pisać o filmach i je polecać to będą to zwykle filmy z naszego kontynentu. Dziś o niemieckiej produkcji "Dobry sąsiad". David - młody dziennikarz lokalnej gazety wprowadza się do nowego mieszkania. Szybko poznaje sąsiada - nieco ekscentrycznego Roberta, samotnego mężczyznę, który prowadzi nudne życie, szuka towarzystwa. Od początku relacje między nimi nie układają się dobrze, David chce ograniczyć kontakty z natarczywym sąsiadem, jednak pewnego razu Robert namawia go wyjścia na imprezę. Ta noc zmienia wszystko. David spowodował wypadek, w którym ginie dziewczyna poznana na imprezie. Od tej pory mają mroczną tajemnicę.

Akcja filmu  toczy się powoli, napięcie narasta z każdą sceną. Film jest debiutem reżyserskim Stephana Ricka, zdobył wiele nagród kinematografii m.in. niemiecką Złotą Kamerę.

"Szybki cash" męskie kino w najlepszym wydaniu

Najlepszym, bo skandynawskim!  Jak przystało na produkcję duńsko-szwedzką klimat filmu jest surowy i dość ponury. Johan Westlund bardzo zdolny student ekonomii wiedzie podwójne życie. Z jednej strony zdolny, pilny żak, z drugiej przestępca handlujący narkotykami. Chłopak chce wycofać się z przestępczego światka, jednak nie ma pomysłu jak to zrobić. Ścigany zarówno przez policję jak i przez mafię postanawia ukraść duży ładunek narkotyków, co ma mu dać przepustkę do nowego życia.  Szukający zemsty Jorg i Mardo są o krok od wykonania wyroku na chłopaku, okaże się jednak, że niedoświadczony gangster trzyma ich życie w garści.

Każdego z trzech głównych bohaterów nękają duchy przeszłości, wszyscy trzej czegoś szukają, ale robią to po omacku.

Film powstał na podstawie książki Jensa Lapidusa "Szybki cash. Głód nienawiść, pogoń". Obraz jest wielowątkowy, nakręcony bez zadęcia, bohaterowie są prawdziwi, a emocje rosną wraz z biegiem wydarzeń. Bardzo dobre kino, świetna mieszanka dramatu, sensacji i kryminału.

Jeśli oglądać to dobre filmy!

Rosjanie fascynują się przemianami jakie nastąpiły, podobnie jak w Polsce po 1990 roku. Klasycznymi motywami w produkcjach rosyjskich są biznesmeni, mercedesy, broń oraz nowobogaccy. "Miłość on/off" rozgrywa się w podobnej scenerii jednak bardzo zgrabnie wpleciono wątek miłosny. Film różni się od tradycyjnych obrazów tym, że nie ma happy endu. Wśród gatunku tego rodzaju filmów - prawdziwa perełka.

Film zaczyna się dość typowo, skromna Dasza, która jest logopedą szkolnym poznaje Włada, biznesmena z ambicjami wejścia do polityki. Aby wziąć udział w kampanii wyborczej musi poprawić swoje zdolności komunikacji oraz nauczyć się wyraźnie mówić. Dasza zostaje więc zatrudniona przez bogatego, przystojnego przedsiębiorcę. Dziewczyna ma mało czasu, więc bierze udział zarówno w służbowych jak i zupełnie prywatnych spotkaniach, trafia do nieznanego sobie świata moskiewskich salonów, wielkich pieniędzy, luksusu oraz biznesu. Szybko zakochuje się w swoim szefie, ale zarówno w biznesie i w polityce nie ma miejsca na sentymenty.

W połowie filmu następuje punkt kulminacyjny i zwrot akcji o 180 stopni. To bardzo zaskakujący zabieg, który wywraca całą historię do góry nogami. Dla tego zaskoczenia warto przebrnąć pierwsza połowę, jakby się wydawało przewidywalnego filmu. Więcej nie zdradzę ;))